hldd0umdhyh5c7mglsn29ql0j-tre89i1w4h9m-533tsstg-4wd1kw-wetspv7ov6qf520qq6sl6dt-qwfy8gsd6y-pn8d9g-dm1iazu29-hpbioy52dq8xm12kf5x4n
 
Zoeken
  • Nikko Norte

Voorwaardelijk geld …

Beteuterd bekijk ik de inhoud van de doos die door Picnic voor onze deur is achtergelaten. Brood, melk, kaas en vier sinaasappelen. Voor de andere voedingswaren die we bestelden, is ons krediet blijkbaar niet gecodeerd. Handhaving ploegde vorige week Heidi’s moestuin om. Jammer. We versloegen de slakken maar legden het af tegen onze buren, die handhaving belden. Begrijpelijk misschien, want het aangeven van een moestuin levert aardig wat extra krediet op.


Banen in handhaving leveren het meeste voedsel-, huisvesting- en reiskrediet op. Met mijn militaire achtergrond zou een baan in handhaving logisch zijn, maar net als de Mexicaanse vrijheidsstrijder Emiliano Zapata sterf ik liever staand dan dat ik leef op mijn knieën. Zo’n veertig procent van de wereldbevolking werkt inmiddels als handhaver. Onze leiders, de financiers van het voormalige WEF, die zich nu Global Management noemen, hebben ongelimiteerd krediet. Voor alle andere burgers, van arbeiders tot chirurgen, is het te verdienen krediet afhankelijk van hoe hoog metacomputers hun baan maandelijks inschatten en van gedrag, dat door diezelfde computers wordt beoordeeld. Mooi systeem. Het Global Management spreekt van stakeholder capitalism, wat zich het best laat omschrijven als een moderne variant van marxisme-leninisme. Mooi systeem, herhaal ik voor de zekerheid, maar de computers die ons controleren, beoordelen, belonen en straffen, zijn nogal eh… nogal star.


Heidi en ik doen het met een Universal Basic Income. De kans dat we dat ooit aan zullen vullen, is klein vanwege de blogs die ik schreef tijdens de revolutie. Wandelend met Moos de herdershond verlieten we een paar dagen geleden per ongeluk onze bewegingszone. Normaal gesproken brengen de metacomputers reiskrediet in mindering voor zo’n vergrijp, maar UBI-burgers hebben geen reiskredietoptie in hun digiwallet, die is gekoppeld aan hun digitale identiteit, en dus zijn we gekort op onze BNP’s, onze basic need points, en … het is februari 2022, niet februari 2026 en ik bekijk niet de inhoud van een doos van Picnic, maar een A4’tje op de schuifdeuren van de Intersport in het dorp Schruns, in Oostenrijk, waar Heidi en ik wonen: Bitte 2G-nachweis und Lichtbildausweis bereithalten. Beteuterd dan misschien wel? Allerminst, want ik denk opnieuw aan Emiliano Zapata, die ooit opmerkte dat we tirannieke overheden niet met de hoed in de hand tegemoet moeten treden.


Het A4’tje dat ik bekijk, schuift naar links. Een jonge vrouw loopt de Intersport uit. Naast me houdt ze halt. Ze doet haar mondkapje af, waarop ik me afvraag of de vaccins tegen corona werkelijk zo effectief zijn als tirannieke overheden ons proberen te laten geloven, en diept een pakje sigaretten op uit een zak van het vlotte skipak dat ze draagt terwijl ze me aankijkt op een manier die ik niet kan duiden. Toch moet iets vriendelijks zijn uitgegaan van de ongemakkelijke plooi waarin ik mijn gezicht voel trekken want de vrouw biedt me een sigaret aan. Danke, ich fange morgen an, zou ik gegrapt hebben als ze ongemaskerd uit de Intersport was gelopen, als haar roodgelakte plaknagels aan mijn aandacht waren ontsnapt, als de arrogantie die haar ogen mogelijk verraden niet zou zijn gemaskeerd door het deel van haar overgewicht dat die ogen deels verborgen houdt en … man, soms, zoals nu, heb ik een hekel aan mezelf, hoewel ik ter verdediging van mezelf in mijn gedachten opwerp dat de revolutie die gaande is kansloos zou zijn als mensen iets minder volgzaam waren en als ze de afgelopen decennia iets gezonder hadden geleefd. Corona had in dat geval nooit het instrument kunnen zijn dat nu een handvol mensen een unique window of opportunity biedt to build back better


De vlam uit een aansteker raakt het uiteinde van een sigaret. De ogen boven dat nu brandende uiteinde zijn nog steeds op me gericht als ik aan de oudere man denk die ik een paar jaar geleden ontmoette. Hij stelde zich voor als Klaus Schwab en pochte dat hij iedereen kent, zelfs de paus. Waarschijnlijk trok mijn gezicht ook toen in een ongemakkelijke plooi en de man nodigde me uit de volgende zondag naar het Sint-Pietersplein in Rome te komen; ik zou daar bewezen zien dat hij zelfs de paus kende. Op zaterdag reden Heidi en ik naar Rome en op zondagochtend stonden we tussen duizenden mensen op het Sint-Pietersplein. Klokslag twaalf uur verscheen de paus op een balkon en terwijl ik mijn verrekijker scherp stelde om te zien wie naast hem stond, porde een Belgische vrouw me met haar elleboog in mijn ribben en ze vroeg me: ‘Kunde gij misschien zeggen wie die-een rare in die jurk is naast Klaus Schwab op ’t balkonneke?’


Schoorvoetend geven sommige journalisten en politici toe dat rond de manier waarop onze overheden corona tegemoet treden iets niet in orde is. Maar, laten ze daar doorgaans op volgen, ze zijn geen complotdenkers. Grappig. Het enige wat zogenaamde complotdenkers naar voren brengen, is dat rond de manier waarop onze overheden corona tegemoet treden iets niet in orde is. De meeste complotdenkers onderbouwen dat terwijl geen overheid ter wereld de afgelopen twee jaar haar coronabeleid kon onderbouwen.


Een paar dagen geleden stemde het Oostenrijkse parlement in met de vaccinatieplicht in Oostenrijk. Oostenrijkers dienen volgzaam te accepteren dat de vaccins tegen corona effectief en veilig zijn. Nu is inmiddels bewezen dat de vaccins effectief zijn, maar zoals veel van ’s werelds gecensureerde wetenschappers voorspelden, is die effectiviteit negatief. De vaccins tegen corona vergroten de kans besmet te raken met de coronavariant omikron, vanwege die besmetting in een ziekenhuis te belanden en aan die besmetting te overlijden. Tachtig procent van de mensen in Israël die vanwege een besmetting met corona in een ziekenhuis belanden of aan die besmetting overlijden, aldus de Jerusalem Post, is dubbel gevaccineerd en geboosterd. Data uit Zuid-Afrika, uit het Verenigd Koninkrijk en uit sommige Amerikaanse staten geven een vergelijkbaar beeld. En veilig? Ik eh… ik ken niet zoveel mensen als Klaus Schwab, maar ik ken wat ambulancepersoneel, een begrafenisondernemer en iemand die in de verzekeringsbranche werkt. Noem de ervaringen van die mensen anekdotisch, de onlangs gelekte data van het Amerikaanse Ministerie van Defensie en een onlangs uitgevoerd, proactief onderzoek naar vaccinatieschade in Israël zijn alles behalve anekdotisch en de enige relevante discussie ten aanzien van de VAERS – wie kent het niet? – is een discussie over de onderrapportagefactor ervan ...


Ongevaccineerde mensen in Oostenrijk hebben sinds oktober 2021 huisarrest. De coronabesmettingscijfers zijn hoger dan ooit en dat moet welhaast de schuld zijn van Heidi en mij. We lappen ons huisarrest immers dagelijks een paar keer aan onze laars. Voor wat de vaccinatieplicht in Oostenrijk betreft, zagen we de bui hangen. Vorige week verhuisden we de helft van onze bezittingen naar Nederland. Morgen vertrekken we definitief met wat ons rest en ik geef toe dat ik me wat aangeslagen voel, mijn gedachten chaotisch.


Het leven in Nederland, daarvan zijn onze gevaccineerde vrienden en kennissen overtuigd, zal snel weer als vanouds zijn. Heidi en ik, niet geïnteresseerd in wat de gangbare media ons proberen wijs te maken, weten helaas beter en ons verblijf in Nederland zal van korte duur zijn. Hoe dan ook, Nederland viert het vooruitzicht op versoepelde coronamaatregelen en terwijl de gangbare media de blik van het land in de richting van Ukraïne dwongen – en daarmee afwenden van Australië, Canada, Frankrijk en Nieuw-Zeeland, waar het inmiddels oorlog is – bereidt de EU de invoering voor van een digitaal paspoort – het coronatoegangsbewijs in een ander jasje – en werkt diezelfde EU aan de invoering van digitaal geld, een gedachte die een stem in mijn hoofd aanspoort me te vertellen dat digitale paspoorten en digitaal geld bij een digitaal tijdperk horen. Niet werkelijk, werp ik tegen. Digitale paspoorten noch digitaal geld zullen onvoorwaardelijk zijn en dat is precies wat paspoorten en geld wél horen te zijn.


Computergigant Bill Gates, wiens foundation de ontwikkeling van vaccins financiert – en de Nederlandse onlinesupermarkt Picnic – en aan wiens WHO onder andere de Nederlandse regering eerdaags het recht overdraagt onze plichten te verordenen tijdens een volgende pandemie, merkte in een interview op dat de coronavariant omikron helaas een beter vaccin tegen corona is dan de onlangs ontwikkelde vaccins. Veel gecensureerde wetenschappers – ik abonneerde me op hun nieuwsbrieven voordat de censuur op hun publicaties haar beslag kreeg – voorspelden twee jaar geleden al dat covid-19 snel genoeg covid-19 zou verslaan. Daarnaast wezen ze onderbouwd op de risico’s van massavaccinatie tijdens een pandemie en … ik maak me los van de starende blik van de vrouw, die de rook van haar sigaret diep in haar longen zuigt, en loop de Intersport in, waar een jonge, sportief ogende medewerker me ontvangt. Voor haar gezicht en over het mondkapje dat ze draagt, draagt ze een doorzichtig plastic scherm dat middels een hoofdband op zijn plek wordt gehouden. Ze wijst op een fles ontsmettingsmiddel op een statief naast haar en vraagt vriendelijk: ‘Ihr 2G-nachweis und Ausweis, bitte?

Tut mir leid,’ antwoord ik even vriendelijk.

Aber können Sie wenigstens Ihren Mund- und Nasenschutz tragen?

Ist nicht notwendig. Ich bin nicht symptomatisch, so ich kann Korona nicht weitergeben. Und Angst Korona zu bekommen habe ich nicht, da ich gesund bin und ungeimpft,’ en dat is de waarheid, de hele waarheid en niets anders dan de waarheid, denk ik daarachteraan terwijl ik doorloop en in mijn gedachten Howard Roark, de hoofdpersoon uit Ayn Rands Fountainhead, in de rechtbank zie staan. Howard Roark, die net als Emiliano Zapata niet bereid was op zijn knieën te leven. Voordat ik mijn gedachten een halt toe kan roepen, dwalen ze door naar een interview met Klaus Schwab dat ik zag. Op de achtergrond in zijn werkkamer, waar het interview werd opgenomen, een buste van Vladimir Iljitsj Lenin.


Ayn Rand ontvluchtte Lenins Rusland kort na zijn dood. Delvend in mijn geheugen naar Rands omschrijving van de mens tik ik de hand van de manager van de Intersport van mijn schouder. Man, delf ik op, is a heroic being, his own happiness the moral purpose of his life, productive achievement his noblest activity, and reason his only absolute


Boven zijn Mund- und Nasenschutz meen ik in de ogen van de manager van de Intersport te lezen dat hij aanvoelt dat ik gevaarlijker ben dan corona. Ik keer me naar een rek rotsklimmateriaal en bedenk dat rede stilaan het coronanarratief breekt. Maar de agenda rolt door en óns window of opportunity verkleint om te ontwaken uit onze hypnose en de handvol mensen die zich ten doel hebben gesteld to build back better een halt toe te roepen. Niet één geval van symptomatische corona kwam de afgelopen twee jaar in Heidi’s of mijn buurt. Vaccinatieschade komt angstig dichtbij, maar van vaccinatieschade blijven we graag onwetend en weer denk ik aan Emiliano Zapata, de Mexicaanse vrijheidsstrijder, die opmerkte dat onwetendheid slechts slaven voor tirannie voortbrengt.


Ik eh… ik zou onwetend willen zijn van vaccinatieschade als ik was gevaccineerd tegen corona, maar voor niemand is er een excuus onwetend te zijn waar het gaat om rechten die overheden eerdaags aan de WHO uit handen geven en waar het gaat om de invoering door de EU van een digitaal paspoort en van Central Bank Digital Currency en ik realiseer me dat de great resetown nothing and be happy – tot nu toe niets van ons heeft overgelaten wat appelleert aan Ayn Rands omschrijving van de mens. We laten ons vaccineren alsof het een overgangsritueel is om herboren te worden in een nieuwe wereld – van bange schapen – en weigeren te beseffen dat Schwabs agenda, de agenda van de WEF, realiteit is, geen complottheorie, dat zijn ideeën, aangehangen door veel regeringsleiders, dubieus zijn en dat marxisme-leninisme is te verkiezen boven stakeholder capitalism.


Geen politieagent in zicht als ik bij de kassa een paar karabiners afreken, mijn gedachten nog steeds bij Klaus Schwab. Klaus Schwab kent iedereen, maar vrijwel niemand kent Klaus Schwab – ons avontuur in Rome een imaginair avontuur. Niemand, in 1919, kende Dietrich Eckart. Toch zou zonder hem de Tweede Wereldoorlog niet zijn uitgebroken …


paypal.me/nikkonorte64

Blog delen? Graag!